در جهانی که تعدد دستگاه‌های ثبت تصویر، جذابیتِ موضوعی و اعتبارِ «حضور در مکان» را از میان برده است، عکاس دیگر نه یک شاهدِ ساده، بلکه باید یک «خالقِ صاحب‌فرم» باشد. این دوره با هدف عبور از سطح «کاربرِ رسانه» و رسیدن به مقام «هنرمند»، به بازخوانی نسبت میان ذهن عکاس (سوژه) و دنیای بیرون (ابژه) می‌پردازد.

محورهای مفهومی و ساختاری دوره:
– تملک بصری: گذار از بازنماییِ صرف به سمتِ فاعلیتِ ذهن؛ جایی که موضوع در برابر اراده‌ی هنرمند، ماهیتی ابژه‌وار پیدا کرده و به مالکیتِ فرمیِ او در می‌آید.
– عکاس به مثابه طراح: ارتقای زبان عکاسی از سطح «اخباری و شعاری» به سطح «شاعرانگی». در این نگاه، دوربین امتدادِ ذهن و دستِ عکاس است تا پیوندی باکیفیت‌تر میان عینیت و ذهنیت برقرار کند.
– هویت رسانه‌ای در عصر دیجیتال: تحلیل تغییر ماهیت عکس از آنالوگ به دیجیتال و بررسی نقش «پیکسل» در تضعیف سندیت عینی و تقویت سوبژکتیویته (ذهنیت) عکاس.
– خلاقیت در توسعه رسانه: بازتعریف خلاقیت به عنوان توانایی گسترش حیطه‌های معنادهی در رسانه‌ی عکاسی، فراتر از یک اپراتور یا متخصصِ ابزار.

این دوره برای کسانی طراحی شده است که به دنبال کشف «چراییِ» تصویر و قوام بخشیدن به ذهنیتی هستند که تصویر را از یک ثبتِ تصادفی به یک اثر هنریِ ماندگار تبدیل می‌کند.

این دوره هم‌اکنون به صورت حضوری و  یا ویدیو آموزشی نیز در دسترس علاقه‌مندان قرار دارد.